Het fietsseizoen is begonnen!
mrt 11, 2012 in Cycling
De eerste rit was gisteren, de traditionele hop langs Whalen, Scribner en dan terug de klim op Blossom Road. Maar 14 mijl maar soms is dat een enorme afstand na een lange winter. Deze keer wachten we natuurlijk nog steeds op winter. Vandaag was de Penfield-Walworth rit, aangekondigd als 28 mijl maar in werkelijkheid 34 mijl, de extra 6 mijl worden u gratis door de club aangeboden.
I hou van de voorbereiding voor een clubrit, de ochtend van de rit of als de start vroeg is de avond ervoor. Het heeft een zekere Zen-achtige kwaliteit: het verzamelen van de bidons, het vullen van het flesje met de gel, beslissen hoeveel energierepen mee te nemen en welke smaken, controleren dat de Garmin Edge opgeladen is, de routekaart printen, de fietskleding klaarleggen op de stoel in mijn slaapkamer. Aan het begin van het seizoen, net als aan het eind, kan de temperatuur in een bepaalde zone zijn dat het lastig is om te bepalen hoeveel kleding aan te trekken. Twee lagen en een windjack? Een muts of alleen een hoofdband? Handschoenen? In de ochtend ga ik altijd even buiten staan om te meten. Moet toch de kattebak weggooien.
Gisteren was het koud maar zonnig. De weersverwachting gaf een chill factor (hoe heet dat in het Nederlands?) van een paar graden onder nul. Maar het voelde zo koud niet aan: twee lagen, een windjack en handschoenen. Vandaag was het zonnig, rond de 12 graden en wat wind: een laag, windjack, geen handschoenen.
Voor gisteren was mijn laatste rit op 5 februari. De atmosferische omstandigheden waren duidelijk anders. De Garmin Edge gebruikt een barometer om de elevatie te berekenen. Nadat je ‘m aanzet, calibreert ie voor een paar minuten en bepaalt dan de elevatie (plus of min een paar meter). Als de omstandigheden met de vorige rit erg groot zijn dan duurt dit soms zo’n 15 minuten. Gisteren niet. Zoals je in de foto kan zien (mijlen voor de afstand, en voeten voor de hoogte) zijn we maar even op het droge geweest en voor de rest behoorlijk onder de zeespiegel. Webster ligt ongeveer 300 voet boven zeeniveau… Het profiel laat ook een paar heuvels meer zien dan ik me van de rit herinner.
De eerste clubrit begint altijd erg rustig, zo’n 16-19 km/u. Tot de klim op Blossom Road waar altijd de vlam in de pan gaat. Nu ook. Na de bocht Scribner in had ons drietal de groep zo uiteen getrokken dat Otto zei: “Laten we langzamer gaan zodat Paul terug kan komen”. Schrik en afgrijzen! We hebben Paul gedropt? Wat voor ‘n fietsseizoen wordt dit?
Samen met het fietsen naar en van de start was de afstand 24 mijl. Gewoonlijk losgeld dat je in de auto hebt voor tolwegen maar zo aan het begin van het seizoen deden mijn benen toch wel pijn en zag ik uit naar de kans voor een dutje met de katten.
Vanmorgen voelden die benen toch goed. Ik kon de rit van gisteren wel voelen maar ik was niet stijf. Ik fietste naar de start bij de middelbare school in Penfield. Een behoorlijke groep was er al, ongeveer 30 fietsers. Deze rit is niet een van mijn favorieten. Five Mile Road gelijk aan het begin is redelijk druk en vraagt de nodige voorzichtigheid, zeker met de hele groep nog bij elkaar. We zijn niet zo zorgvuldig met het een-voor-een achter elkaar rijden als we zouden moeten zijn. Maar na de rechtse bocht Whalen in en dan even later links Jackson in dan zijn we van de drukte weg en op lekkere rustige landwegen tot we net na het dorpje Walworth aan de weg terug beginnen. De officiële route leidt ons langs Route 441 wat een drukke weg is met vrachtverkeer, veel gaten en rommel aan de rechterkant van de weg. Wij namen de toeristische route terug via West-Walroth en Sweet Corners Road. Zo, wat zijn die twee klimmetjes steil op Sweet Corners zo vroeg in het seizoen! Op eerste zat ik in mijn laagste verzet te harken.
Na het lekkere kletsen op het parkeerterrein na de rit, fietsten Otto en ik samen terug. Otto voegde een paar extra kilometers toe door om de baai terug naar huis in Irondequiot te fietsen.
Thuis verheugde ik de katten door de balkondeur open te doen en hun hun eerste kans in maanden te geven op frisse lucht en lekker staren naar de vogels en de mensen buiten. Het is maar net half maart. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat we nog een paar goeie sneeuwstormen krijgen. Maar niet deze week volgens de weerman.


The cycling season has started. Actually it started a few weeks ago because the
The new version of my bike ride scheduling iPhone app, Club Rides, is up in the
Fast Friend Dave proposed a reru of the Tour de Cure route for today with a decision point at Lakeville whether or not to do the loop around the lake. Sara suggested she and Billy would pick up the group near Rush. I liked that idea shorting the ride to something less than a century so I also opted to start the ride from that meeting point. Sara and Bill kindly offered their driveway for parking so we could ride there together. I wasn’t too sure about the distance – my last ride was a month ago – and so I had to watch the pace and going around Conesus Lake was certainly a no-no. That would still make it a 60-65 mile ride.
(you should read this at the speed it was typed: slowly)
Run over
This weekend featured two rides: circumnavigating Keuka Lake from Penn Yan on Saturday and a 28 mile ride from Black Creek Park in Chili on Sunday. Friday evening at the RBC Volunteer Dinner I queried a few of the fellow fast friends to gauge interest in the Saturday ride. Responses were lukewarm which was already more than could be said of Saturday’s weather forecast: cold and wet. I wasn’t too convinced of the weather either but looked forward to the exercise and was probably going to ride anyways.
This Sunday morning saw another installment of the cyclocross race in Cobbs Hill Park here in Rochester. Sadly – well for me that is, don’t think the riders minded – it had been much too nice a weather the last few days so no heroic muddy pictures for me.